Cenazene Mahalle Bakkalı Gelir

Cenazene Mahalle Bakkalı Gelir, kaybolan mahalle kültürünü ve eski güzellikleri hüzünle anlatan bir edebiyat kitabı. Fatih Duman, "İnsan derdini anlatmak için onlarca yol bulabilir belki kâri... Ama bence en asil olanı susmak" diyerek yazma felsefesini yineliyor. Duman, bu kez değişen, başkalaşan, hatta kendi ifadesiyle kötüleşen şeylerden bahsetmek istediğini anlatıyor. Bizim mahallemizden, bizden, bizim gibilerden söz ediyor. Kitap, bir mahalle bakkalında leblebi tozunu, eski bir kıraathanede şekerli oralet'i, mahalle aralarında top oynayan çocukları arıyor. Bu nostaljik detaylar, kaybolan bir yaşam biçimine duyulan özlemi somutlaştırıyor. Duman, "Sen de değiştin be abi!" diyenlere hak vererek, biraz değişmesini istemediği eski ve güzel şeyleri kayda geçiriyor. Bu itiraf, kitaba hem melankolik hem de dürüst bir ton katıyor. 168 sayfalık bu kitap, kaybolan mahalle kültürünü, çocukluğun sade güzelliklerini nostaljik bir dille yeniden hatırlamak isteyen okurlar için yazılmış.