Okuma yazma bilmezliğin büsbütün bir erkek hastalığı olduğunu dadüşünüyorum. Kadınlar genelde daha fazla okuyor, daha fazla yazıyorlar. Mektup örneğin.Karısına sürekli hiçbir şey anlamadığını ve aptal biri olduğunu söyleyen koca, tüm resmievrakların kadınlar tarafından doldurulduğunun bilincindedir. Aynı kadın, kocasının uzakyerlerdeki akrabalarından doğum gününde aldığı hediye için bir şeyler yazarak teşekkür eder.Aynı kadın genellikle çocuklarına masallar anlatır. Ailelerde, babalardan çok annelerin'Dinleyin!' deyip bir şeyler okuduğu dikkatimi çekiyor. Eski zamanlarda olduğu gibi okuma veyazma yine sadece erkeklere öğretilmiş olsaydı, edebiyatın şimdiye kadar çoktan ölmüş olacağınainanıyorum. Tabii ki çocuğunu sürekli okuma ediminde gören cahil babanın huzursuzluğu,oğlunun kadınsı olacağı, gerçek bir erkek olmayacağı, zayıf yetişeceği korkusuyla bağıntılıdır.Oğullarını baskıcı bir eğitimden uzak tutan ve kitap okumaları için onlara izin veren, onlarasabreden ve onları babalarına karşı koruyan ve savunan hep annelerdir.
