"HAYDİ MÜKREMİN İLERİYE, DAHA İLERİYE!" ...Yozgat`ın bir köyünden göç eden yoksul bir ailenin çocuğu Mükremin`i gören iki eğitimci, zorlu bir mücadelenin içine girmişler. Önce onu sokaktaki çevresinden koparmışlar. Sonra 9 yaşından beri çalıştığı konfeksiyon işinden çekip almışlar. Çevredeki sporcuların kullanmadığı malzemeleri, eşofmanları, ayakkabıları temin ederek, ihtiyaçlarını karşılamışlar. Maçlara gidebilmesi için mahallenin imamından, esnafından para toplamışlar. Başarı işte böyle gelmiş. Mükremin 6-7 ayda çevredeki kulüplerin gözdesi olmuş. Çocuğunun çalışmasını, para kazanmasını isteyen hatta çalışmadığı için evine almayan, onu dışlayan ailesi şampiyonluk maçına uğurlamaya bile gelmiş. O da, buna karşılık okul takımını voleybolda İstanbul şampiyonluğuna yükselten en önemli oyunculardan biri, hatta takımın kaptanı olmuş. "Okumak istemiyordum. Ya konfeksiyonda çalışacak ya araba tamiri yapacaktım. Kısacası rüzgar nereye götürürse orada olacaktım." diyen Mükremin`in önünde şimdi başka hedefler var. O, büyük hem de çok büyük ve ünlü bir sporcu olacak. Sınıf öğretmeni Doğan Aytekin ve okul müdürü Yadigar Tezcanoğlu`nun ellerinden tuttuğu, başarı basamaklarını tırmandırdığı Mükremin, belki de geleceğin yıldızı olacak. Şimdi Celalettin Gözüsulu İlköğretim Okulu`nun 6. sınıfında okuyor. Ama 15 yaşındaki bu çocuk, hem derslerinde başarı grafiğini yükseltiyor hem sporda zirveye tırmanıyor. Kim bilir kenarda, köşede daha kaç Mükremin var? Yeter ki sahip çıkan, yeteneklerini keşfeden olsun. Gerçek eğitimcilik, çocukları yeteneklerine göre yönlendirip, hayata kazandırmak olsa gerek. Başarı Mükremin`in olduğu kadar onu keşfedip, ona yeni bir yön veren Doğan ve Yadigar Hoca`nın da. İki eğitimci, öğrencilerinin önünde karanlıktan aydınlığa uzanan bir yol çizdi. Şimdi herkes mutlu. Çünkü, deyim yerindeyse bataklıkta bir çiçek açtı. Haydı Mükremin ileriye, daha ileriye!
