Köy Çocuğu

Orhan'ın babası bir gün köyden İstanbul'a taşınmaya karar veriyor. Ama Orhan için bu hiç kolay bir karar değil. Alıştığı köy hayatını, okulunu, arkadaşlarını bırakmak istemiyor. Yavuz Bahadıroğlu bu kitapta bir çocuğun köklerinden kopuş hikâyesini anlatıyor. Ailesinden ayrı yaşayamayacağı için Orhan da İstanbul'a gitmek zorunda kalıyor. Ama şehir hayatı ona hiç iyi gelmiyor. Köyündeki doğal, samimi hayatı büyük şehirde bir türlü bulamıyor. Karşılaştığı her şeyi eski hayatıyla kıyaslıyor. Zaman aksın istese de Orhan yeni hayatına alışamıyor. Bedeni İstanbul'da ama ruhu hâlâ köyde. Kitap bu iç çatışmayı, bir çocuğun gözünden, çok samimi bir dille aktarıyor. Yavuz Bahadıroğlu, bu hikâye üzerinden şehir hayatına dair önemli mesajlar veriyor. Kalabalığın, hızın, betonun içinde kaybolan doğallığı, samimiyeti Orhan'ın özlemiyle hissettiriyor. Bu kitap, taşınma, değişim ya da yeni bir hayata uyum sağlama gibi zorluklar yaşayan çocuklar için tanıdık bir hikâye sunuyor. Yüz altmış sayfalık kitap, hem duygusal hem de düşündürücü bir okuma.