Necib Mahfuzun Sembolik Romanları

Eleştirmenler, Necib Mahfuz’un edebi hayatını üç döneme ayırırlar. Bunlar; tarihi, gerçekçi ve sembolik dönemlerdir. Bu kitapta konu edilen Necib Mahfuzun diğer dönemlerinde yazdıklarına nispetle fikri yönü ağır basan üçüncü dönem romanlarından yedi tanesidir. Bunlar yayımlanış sırasına göre, Evladu Haratina (1959), el-Liss ve’l-Kilab (1961), es-Summan vel-Harif (1962), et-Tarik (1964), eş-Şehhaz (1965), Sersera fevka’n-Nil (1966) ve Miramar (1967)’dır. Üniversitede felsefe eğitimi gören Necib Mahfuz bu romanlarında Cemal Abdu’n-Nasır önderliğinde gerçekleşen, kendisinin ve Mısır halkının beklentilerine cevap veremeyen 1952 devriminden sonra yaşadığı hayal kırıklığını felsefi boyutları ağır basan bir anlatımla dile getirmeye çalışmıştır. Sanatçı bu anlatımda, selefleri gibi, sosyal aklı, hadiselerin akışını ve belirli bir süreçte yol alışını zedelemeden sembolik formlara dökmüş; “Umranı temsil eden insanilik ile üzerinde yükseldiği beşeriliğin içerdiği iyi ve kötü değerleri temsil gücü yüksek, tarihi arka planı da olan imgelerle resmetmiştir.