Pîr Aşkına

Pîr Aşkına, Bahariye Mevlevîhanesi'nin son postnişini Midhat Bahârî'nin, tekkeler kapatılıp meydanlar boşaldıktan sonra derviş Feridun Nafiz Uzluk'la yıllarca sürdürdüğü mektuplaşmaları bir araya getiriyor. "Nûr-ı aynım Feridun Nâfiz Beyefendi" diye başlayan bu mektuplar, gönülden bir bağın izlerini taşıyor. Mektuplarda Şeyh Efendi, Mevlevîliğin eski günlerini yâd ediyor. "Ne zaman gönlüme gelse inanın, değişir zevke döner âlâmım. Bana en canlı birer hâtıradır, Mevlevîlikte geçen eyyâmım" diyerek, bu mektuplaşmayı kendisi için bir teselli, bir "meydan" vazifesi olarak görüyor. Tekke mensuplarının sıkı takibata uğradığı o zorlu yıllarda, Midhat Bahârî aktif siyasi bir direniş göstermek yerine, dervişliği nasıl sürdürebileceklerine dair alternatif bir yol öneriyor. Bu mektuplar, o dönemin manevi direnişinin sessiz ama derin bir tanıklığı. Kitap, Mevlevî geleneğinin kapatılan tekkeler sonrasında gönüllerde nasıl yaşamaya devam ettiğini gösteriyor. Şeyh Efendi'nin sıcak ve içten üslubu, okuru o dönemin ruhuna taşıyor. 336 sayfalık bu kitap, Mevlevîlik tarihine ve tekke kapatılması sonrası yaşanan manevi direnişe ilgi duyan okurlar için değerli bir belge.