Satır Arası Kelime Kelime Kur'an-ı Kerim Meali (2 Cilt Bir Arada - Hafız Boy)

Satır Arası Kelime Kelime Kur'an-ı Kerim Meali Hafız Boy (2 Cilt Birarada)Doç. Dr. Abdülvehhab ÖztürkŞamua Kağıt, 1280 Sayfa, 14x20 cmLüks Bez Cilt-----------------------------------------------------SATIRARASI KELİME KELİME KUR'AN-I KERİM MEALİDoç. Dr. Abdülvehhab Öztürkİmam Rağıb el-İsfahani, el-Müfredat fi Ğaribi'l-Kur'an kitabının önsözünde şöyle demektedir:Kur'an ilimlerinden ilk uğraşılması lazım gelen şey, lafızların, yani tek tek kelimelerin manalarını bilmektir. Bu bakımdan bu manalar; bina yapmak isteyen bir kişinin ilk önce kerpiç ve tuğla temin etmesi gibidir. Bu sadece Kur'an ilimleri için faydalı değildir, aynı zamanda şeriat ilimlerinin hepsi içinde lazımdır. Binaenaleyh Kur'an kelimeleri Arap dilinin özü ve kaynağıdır; aracı ve hayati öneme haiz organıdır. Fakih ve hekimler hüküm ve hikmetlerinde ona dayanır, mahir şair ve konuşmacılar nazım ve nesirlerinde onu örnek alırlar. Onlar ve onlardan türeyen lafızlar; onlara nispetle güzel meyvelere göre kabuk ve çekirdek, buğday özüne oranla elenti ve saman gibidir.(el-Müfredat, s. 5,6)...Kur'an-ı Kerim'de 7500 kelime vardır. Günümüzde sokaktaki vatandaşın, hatta okumuş kimselerin ve birçok medya mensuplarının üç yüz, beş yüz kelime ile konuştukları dikkate alınırsa, 7500 kelime bilen bir kimsenin nasıl bir ifade gücüne sahip olacağı kendiliğinden ortaya çıkar.Bu kelime mealinin en bariz özelliği okuyucuyu kelime ile bire bir yüz yüze getirmesidir. Her kelime geçtiği yerde ne anlama gelmişse o gösterilmiştir. Toplu mana verilerek seçme ve ileriye adım atması okuyucuya bırakılmamıştır.Ayrıca kırık mana dediğimiz bu anlamlardan meal çıkarma zor olacağından hemen yanına her ayetin düz meali verilmiştir. Bu durumda okuyucu az bir emekle kendi meal verme imkanına kavuşturulmuştur.Kaynak olarak başta Muhammed bin Hamza (Molla Fenari)'nın kelime anlamlı meali olmak üzere, Merhum Hasan Basri Çantay'ın; Kur'an-ı Hakim ve Meali Kerim'i ile Celaleyn Tefsiri ve Mecmau't Tefasir (Kadı Beydavi, Nesefi, Hazin ve İbn Abbas Tefsirleri) kullanılmıştır. Bazen'de Elmalılıya başvurulmuştur.