Çeşni

Nilüfer, bir yemek dergisinde fotoğrafçı olarak çalışır. Cevabını asla bilemeyeceği sorularla geçmişini ve kim olduğunu arar. Bir deprem, her şeyi altüst ederken onun hayatında da bazı taşların yerine oturmasını sağlar. “Günler sonra ilk defa evinde yemek pişirdi. Çeşni’nin şubat sayısından evdeki malzemelerle yapabileceği kolayından bir çorba seçti. Mutfağı saran kokuyu içine çekerken yemek dergisinde çalışmanın iyi bir şey olduğunu düşündü. Yumurta bile kıramayan Nilüfer, neler neler pişiriyordu artık. Çorba kokusunun eve kattığı bir his vardı sanki. Yuva olma hissi. Mutfağında çorba kaynayan evler yuvaya dönüşüyordu hayalinde. İleride çocukları olursa onlara çorba pişirecek, evini yuva yapacaktı, kendi kendine söz verdi. O günler çok uzak görünse de hayalini kurmak bile güzeldi.”