Hanefi İçtihat Taklit Anlayışı Memlükler Dönemi Bağlamında Bir İnceleme

Hanefî içtihat ve taklit anlayışını Memlükler dönemi bağlamında inceleyen bu çalışma, Memlükler dönemi öncesi klasik Hanefî içtihat ve taklit anlayışını ortaya koymanın yanı sıra, bu dönemin çok mezhepli ve hukukî bakımdan çoğulcu yapısı çerçevesinde Hanefî usul düşüncesinde yaşanan değişim ve dönüşümleri ele almaktadır. Dört mezhebin resmî olarak bir arada varlık gösterdiği, kadılık ve fetva mekanizmalarının mezhepler arası etkileşme açık olduğu bu dönem, Hanefî fıkıh düşüncesinin klasik mirasla yeni şartlar arasında yeniden şekillendiği kritik bir tarihsel bağlam sunmaktadır. Hanefî usûl-i fıkıh literatürünü merkeze alan bu serde içtihadın tanımı ve şartları, içtihadın bölünmesi, müçtehitsiz asır tartışmaları, hadis-mezhep ilişkisi, telfik, mezhepler arası intikal, tek mezhebe bağlılık ve taklit anlayışındaki değişimler, dönemin ilmî ve hukukî ortamı dikkate alınarak incelenmektedir. Bu yönüyle çalışma, Memlükler dönemindeki mezhepler arası etkileşimin Hanefî içtihat ve taklit teorisine etkilerini ortaya koyarken, modern dönemde içtihat, taklit ve hukukî çoğulculuk meseleleri etrafında yürütülen tartışmalara tarihsel derinlik ve farklı bir bakış açısı kazandırmayı amaçlamaktadır.